بیمه نکردن کارگران چه پیامدی برای کارفرما دارد؟

بیمه کارگران

بیمه نکردن کارگران خسارت‌های سنگین و مسئولیت حوادث ناشی از کار را برای کارفرما به دنبال دارد. این در حالی است که این روزها به دلیل ضعف مکانیسم‌های نظارتی کارگران، بسیاری از تولیدی‌های زیرپله‌ای و کارگاه‌های کوچک حاشیه شهرها از پوشش بیمه خارج شده‌اند. از سوی دیگر، به دلیل ضعف در بخش‌های مختلف، بسیاری از کارگاه‌ها به شکل غیررسمی و زیرزمینی فعالیت دارند، این کارگاه‌ها فاقد شناسنامه و کد کارگاهی هستند و برای آنکه بتوانند سود بیشتری داشته باشند بدون آنکه خود را ملزم به پاسخگویی در ارتباط با تولید و خدماتی که ارائه می‌کنند، بدانند یا استانداردها را رعایت کنند، نیروهای کارشان را بیمه نمی‌کنند و خسارت‌های سنگینی به کشور تحمیل می‌کنند.

بدون بیمه، مسئولیت حوادث ناشی از کار بر عهده کارفرما است

بیمه نکردن کارگران باعث بروز خسارت های سنگین به صاحبان کسب و کار می شود. یکی از این خسارت ها، آسیب هایی است که به کارگران چنین کارگاه هایی وارد می شود و هرازگاهی دچار حوادث ناشی از کار می‌شوند و به دلیل عدم بیمه، خانواده‌هایشان از خدمات بهداشتی و درمانی محروم می‌مانند و زمانی که به دلیل افزایش سن یا بیماری دچار ضعف و ناتوانی می‌شوند نمی‌توانند از خدمات صندوق‌های بیمه‌ای و بازنشستگی استفاده کنند.

حقیقتی که وجود دارد این است که در حال حاضر بیشتر کارگاه‌هایی که در خارج از شهرها و حاشیه‌ها در قالب مغازه‌های کوچک تا دستفروشی اشتغال به کار دارند، کارگران خود را بیمه نمی‌کنند و سازمان تامین اجتماعی و وزارت کار هم نمی‌توانند مکانیسم‌های نظارتی خود را تقویت کنند و می‌بینیم که این نظارت‌ها هنوز به شکل فیزیکی انجام می‌شود و بازرسان به کارگاه‌ها فرستاده می‌شوند تا کارگاه‌ها را نظارت کند در حالی که این روش کارآمد و موثری نیست و بسیاری از کارگران از پوشش بیمه تامین اجتماعی خارج شده‌اند. از همین رو، استفاده از توسعه تکنولوژی در کشورهای دیگر لازم می نماید تا شرایطی به وجود آید که هر کارگاهی که در کشور ثبت می‌شود، اطلاعات خود را در سامانه جامع بانک اطلاعاتی بازار کار به ثبت برساند.

ثبت شناسنامه کارگاه‌ها توسط دستگاه‌های مجوزدهنده

یکی از اقداماتی که در این خصوص باید صورت بگیرد این است که این کارگاه‌ها را طبقه‌بندی کنیم یعنی به محض اینکه می‌خواهند مجوز بگیرند و مشغول کار شوند به سازمان یا ارگانی که از آن مجوز می‌گیرند طرح توجیهی فعالیت، شناسنامه کاری، ‌ آدرس محل کار، متراژ، تعداد کارگران، نوع محصول و شروع فعالیت خود را ارائه دهند و سازمان مربوطه نیز با جمع آوری اطلاعات، آن را در بانک جامع اطلاعات خود ثبت کند، وقتی صاحبان کارگاه‌ها به سازمان تامین اجتماعی مراجعه می‌کنند سازمان هم قبل از ارائه هر گونه خدماتی، اطلاعات تخصصی کارگاه را در سامانه خود ثبت کند و پس از آن شماره و کد کارگاهی بدهد. به این ترتیب کارگاهها شناسایی شده و تحت پوشش بیمه‌ای قرار می‌گیرند.

از دیگر سو، پوشش بیمه‌ای کارگاه‌های کوچک به نفع خانواده‌ها، کشور و تامین اجتماعی است و از ناهنجاری‌ها و آسیب‌های ناشی از حوادث کار که دولت ناچار به پرداخت آن است، جلوگیری می‌کند  و به همین دلیل است که تامین و نهادینه کردن فرهنگ بیمه در کشور موضوع مهمی است و دولت باید تلاش جدی برای حل مشکلات کارگران داشته باشد. با وجود تبلیغات گسترده بیمه در کشور هنوز فرهنگ بیمه کردن کارگران میان کارفرمایان سنتی جا نیفتاده است. وقتی شهروندان و کسانی که در بازار کار اشتغال دارند یا به عناوین مختلف در اجتماع زندگی می‌کنند از خدمات بیمه‌ای محروم می‌شوند هزینه‌های سربار آن را دولت می‌پردازد.

کاهش هزینه‌ها با گسترش خدمات بیمه‌ای

گسترش بیمه‌ها و ارائه خدمات به شکل هدفمند، هزینه‌های چند برابری دولت را کاهش می‌دهد و سازمان‌های بیمه‌گر این مسئولیت را برعهده می‌گیرند و می‌توانند خدمات اجتماعی خود را به طور هدفمند به گروه‌های مختلف ارائه دهند. به همین دلیل است که در کشورهای پیشرفته و توسعه یافته، همه شاغلین و کسانی که در اجتماع زندگی می‌کنند باید تحت پوشش بیمه های اجتماعی قرار بگیرند.

درباره بیمه نکردن کارگران می توان این موضوع را در نظر گرفت که بر اساس آمارهای غیر رسمی بیش از سه و نیم میلیون نفر در کشور درحال فعالیت در کارگاهای زیرزمینی هستند که از حداقل‌های قانون کار محروم‌اند. کارشناسان راه‌اندازی بانک اطلاعات کارگاه‌ها توسط وزارت کار و فراخوان سازمان تامین اجتماعی برای مراجعه کارگران فاقد بیمه را موجب شناسایی و بیمه این دسته کارگران می‌دانند.

 

منبع: ایسنا

برچسب ها:
پیام بگذارید