مدل های به کار گیری رایانش ابری

رایانش ابری

رایانش ابری / پردازش ابری چیست؟

مجموعه‌ای از مرکز دادگان سخت‌افزاری و نرم‌‌‌‌افزارهای تامین‌کننده خدمت پردازشی را رایانش ابری می‌نامند. رایانش ابری یک روش نوین پردازش است که در آن منابع قابل گسترش و اغلب مجازی شده به صورت یک خدمت پردازشی و از راه شبکه‌های ارتباطی مانند شبکه‌های محلی و اینترنت عرضه می‌شود. محوریت این مدل، خدمت‌دهی به کاربر بر اساس تقاضا است. بدون این‌که کاربر نیاز به تجهیزات خاصی برای پردازش داشته باشد یا از محل انجام این پردازش آگاه باشد. این خدمت را می‌توان به شبکه برق‌رسانی تشبیه کرد که مشترک بدون نیاز به مطلع بودن از نحوه تولید برق و مکان دقیق تولید آن، تنها با اتصال از طریق یک درگاه، انرژی لازم برای استفاده از وسایل الکتریکی خود را تامین می‌کند. در سال‌های اخیر رایانش ابری در حال تبدیل شدن به یک فناوری مهم در حوزۀ آی تی است. متخصصان این حوزه بر این باورند که رایانش ابری فرایندها را در حوزه فناوری اطلاعات دگرگون خواهد کرد. هدف اصلی این فناوری، امکان دسترسی به حجم وسیعی از منابع محاسباتی است که به صورت مجازی سازی صورت گرفته است. این عمل با استفاده از تجمیع منابع و ایجاد یک سامانه یکپارچه انجام می‌شود. در این مدل از منابع محاسباتی، پرداخت هزینه توسط مشتری نیز بر مبنای مقدار و مدت استفاده از منابع انجام می‌شود.

مدل‌های به‎کارگیری فناوری رایانش ابری

ابر عمومی چیست؟

در این روش مالکیت زیرساخت و منابع محاسباتی در اختیار یک شرکت است و آن شرکت خدمات خود را از طریق شبکه عمومی ارائه می‌کند. در این نوع ابر، برنامه‌های مشتریان مختلف در سرورها و سامانه‌های ذخیره‌ساز و شبکه ابری باهم قرار دارند.

ابر خصوصی چیست؟

در مقابل تعریف ابر عمومی، ابر خصوصی قرار دارد که زیر ساخت آن داخل یک واحد تجاری یا سازمان قراردارد و در دسترس عموم نیست. به بیان دیگر، ابر خصوصی به معنای طراحی یک زیرساخت محاسباتی با اضافه کردن مجازی سازی و واسطه‌های مشابه ابر است. این ساختار به کاربران اجازه می‌دهد تا با مرکز دادگان محلی خود تعامل داشته باشند. در واقع ابر خصوصی، مراکز داده مجازی شده داخل شرکت هستند. در این مدل، اغلب مصرف‌کننده و فراهم‌کننده ابر یکی هستند. البته ممکن است این فضا در مرکز داده شرکت دیگری باشد که به آن ابر خصوصی برون سازمانی می‌گویند.

ابر ترکیبی چیست؟

به روشی می‌گویند که در آن چند ابر ارتباط دارند (انجمنی، خصوصی، یا عمومی). به عنوان مثال ممکن است سازمانی برای نیاز‌های اصلی خود مانند سرور اصلی وبگاه از ابر خصوصی استفاده کند، ولی برای پاره‌ای کاربردها مانند کار با فایل‌های چندرسانه‌ای با ترافیک بالا از ابر عمومی استفاده کند. یک ابر مرکب، متشکل از چندین فراهم‌کننده ابر است. این ارائه‌کنندگان به صورت موسسات مجزا هستند. ولی به واسطه فناوری استاندارد که امکان جا به جایی و انتقال داده و برنامه را فراهم می‌کند، اتصالات محدودی دارند.

مدل‌های ارائه خدمات در رایانش ابری

خدمات رایانش ابری را می‌توان در سه گروه عمده زیر تقسیم‌بندی کرد:

زیرساخت به عنوان خدمت: در این مدل، پایه‌ای ترین خدمات زیرساخت مانند تهیه سرور، پردازنده، فضای ذخیره سازی و دیگر منابع بر حسب نیاز ارائه می‌شود. در حال حاضر غالب خدماتی که تحت فناوری رایانش ابری در داخل کشور ارائه می‌شود، از این نوع است.

بستر به عنوان خدمت: شامل نرم‌‌‌‌افزارها و خدماتی است که به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از ابزارهای عرضه شده، توسط ارائه دهنده، برنامه‌های کاربردی و نرم‌‌‌‌افزار ایجاد کنند. این خدمات می‌تواند شامل ویژگی‌های از پیش پیکربندی شده‌ای باشد که مشترکان می‌توانند به عضویت آن درآیند و از آن‌ها استفاده کنند.

نرم‌‌‌‌افزار به عنوان خدمت: خدمات این گروه تنوع زیادی دارد، زیرا بیشتر خدمات ارائه شده از یک برنامه کاربردی می‌تواند تحت عنوان خدمات نرم‌‌‌‌افزاری در اختیار کاربر قرار گیرد. در این روش کاربر با یک حساب کاربری و بر بستر اینترنت می‌تواند از نرم‌‌‌‌افزار استفاده کند. همچنین به‌روزرسانی و نگهداری این نرم‌‌‌‌افزارها به عهده ارائه دهنده خدمت است. در سال‌های اخیر استقبال از این فناوری در بازار نرم‌‌‌‌افزارهای سازمانی افزایش یافته است و عرضه‌کنندگان علاوه بر روش‌های معمول، راهکارهای خود را بر بستر این فناوری نیز فراهم آورده‌اند.

 

منبع: آینده حسابداری در پرتو رایانش ابری. غلامحسین دوانی. ماهنامه انجمن حسابداری خبره ایران. شماره ۳۲۶ -۳۲۷٫ خرداد و تیر ۹۸

برچسب ها:
پیام بگذارید