بیمه الکترونیک از دیدگاه آنکتاد و بررسی ریسک بیمه گری الکترونیک

ریسک بیمه الکترونیک

تعریف آنکتاد

UNCTAD: United Nations Conference on Trade and Development

بیمه الکترونیک را می‌توان به صورت کاربرد اینترنت و تکنولوژی اطلاعات برای تولید و توزیع خدمات بیمه‌ای تعریف نمود.  منظور از بیمه الکترونیکی، به‌کارگیری فناوری اطلاعات و ارتباطات در همه فعالیت‌های شرکت‌های بیمه اعم از تبادلات داخلی و خارجی آن‌ها است، به گونه‌ای که باعث تسریع و شفافیت در امور بیمه گردد و بتواند در جهت احقاق حقوق بیمه‌گر و بیمه‌گذار تاثیرگذار باشد. این تعریف در مقیاس کوچک‌تر، به فرآیند تدارک پوشش بیمه‌ای از جستجوی بیمه مدنظر تا خرید و عقد قرارداد از طریق آنلاین اشاره دارد.

تعریف برنامه عمران سازمان ملل متحد

UNDP: United Nations Development Program

بیمه الکترونیکی عبارت است از تعریف طیف وسیعی از برنامه‌های کاربردی اینترنتی و تکنولوژی‌های اطلاعاتی مرتبط جهت ایجاد و توزیع خدمات بیمه. بیمه الکترونیکی، در یک نگاه کلی به فراهم ساختن امکان دسترسی مشتریان به خدمات بیمه‌ای با استفاده از واسطه‌های ایمن و بدون حضور فیزیکی اطلاق می‌شود.  به عبارت دیگر بیمه الکترونیکی به معنای استفاده از روش‌های الکترونیکی برای کمک به مبادله کالاها و خدمات بیمه‌ای است. در بیمه الکترونیک مهم‌ترین ابزار، اطلاعات و ارتباطات است؛ به عبارت بهتر بیمه الکترونیک بهره‌گیری از فناوری اطلاعاتی و ارتباطی برای ایجاد فرآیند جدیدی از بیمه است که با جامعه اطلاعاتی و شبکه‌ای همخوانی دارد.  از این رو بیمه الکترونیک شامل توسعه و به کارگیری زیرساخت‌های اطلاعاتی و همچنین تهیه و تدوین و اجرای سیاست‌ها، قوانین و مقررات لازم برای عملکرد جامعه اطلاعاتی یا دیجیتالی در صنعت بیمه است

ریسک‌های بیمه الکترونیک

صنعت بیمه برای ورود به فعالیت‌های مربوط به خدمات الکترونیکی، با مخاطرات دیگری نیز روبه‌روست.  از جمله مخاطرات مهمی که می‌توان به آن اشاره نمود، ریسک‌های متنوعی است که بیمه گران برای ارائه خدمات بیمه‌ای به صورت الکترونیکی با آن روبه‌رو هستند.  برخی از این ریسک ها در اینجا بررسی می شود.

ریسک‌های معاملاتی بیمه الکترونیک

ریسک معاملاتی عمدتاً به ریسک تغییر و تحریف متون، اطلاعات و داده‌هایی که از طریق کامپیوتر میان بیمه‌گر و مشتریان رد و بدل می‌شود، مربوط است. به عنوان مثال شرایط مندرج در قراردادهای بیمه، پس از انعقاد قرارداد باید غیر قابل تغییر باشد، مگر با موافقت قبلی طرفین. بنابراین هیچ یک از طرفین نباید بتوانند این شرایط را تغییر دهند و یا مخدوش کنند.

ریسک‌های استراتژیک بیمه الکترونیک

این نوع از ریسک به ورود شرکت بیمه به فعالیت‌های الکترونیکی بدون بررسی دقیق تبعات آن بر فعالیت سایر بخش‌های شرکت مربوط است.  بنابراین لازم است شرکت بیمه قبل از ورود به این جرگه به طور کامل نحوه اثرگذاری اینترنت بر موقعیت مالی و تجاری خود را مورد بررسی قرار داده و با بصیرت کامل نسبت به نحوه اثرگذاری این استراتژی بر سایر بخش ها و نیز با برنامه ریزی دقیق، این فناوری را به خدمت گیرد.

ریسک‌های اعتباری و مالی بیمه الکترونیک

این نوع از ریسک ریشه در عدم شناخت کافی طرفین از یکدیگر به هنگام انجام معامله در اینترنت دارد.  در معاملات غیر الکترونیکی، طرفین با یکدیگر آشنایی دارند و بر اساس اعتبار طرفین معامله انجام می‌شود.  اما در معاملات الکترونیکی، طرفین شناخت کافی از یکدیگر ندارند.  بنابراین بیمه گران و بیمه‌گذاران با ریسک اعتبار مواجه هستند.  ریسک اعتبار، مبادلات مالی آن‌ها را تحت تأثیر قرار داده و آن را با احتیاط بیشتر توأم خواهد نمود.

ریسک‌های مسئولیت بیمه الکترونیک

این ریسک از دامنه گسترده‌ای برخوردار است و موارد زیر را شامل می‌شود:

الف) از آن‌جا که اینترنت محصولات بیمه‌گر را به طور جهانی توزیع می‌کند، عملاً بیمه‌گر با قواعد و قوانین متفاوتی (متناسب با قوانین محل خرید محصول بیمه‌گر) برای پاسخگویی به تعهداتش روبه‌روست.  قوانین ناظر بر حقوق بیمه‌گذاران، از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، لذا مسئولیت بیمه‌گر در قبال بیمه‌گذاران متفاوت و بعضاً غیرقابل پیش‌بینی خواهد بود. در حال حاضر هیچ قاعده و قانون فراگیر و مورد پذیرشی در کل دنیا در این خصوص وجود ندارد؛ بنابراین فروش محصولات بیمه‌ای در اینترنت و به طور گسترده موجب مشکل شدن پیش‌بینی دقیق تعهدات بیمه‌گر می‌گردد.

ب) حفاظت از اطلاعات شخصی در اینترنت موضوع بسیار با اهمیتی است. چنانچه اطلاعات شخصی بیمه‌گذاران از سوی شرکت بیمه و یا اشخاص ثالث مورد سوء استفاده قرارگیرد، نه تنها اعتماد بیمه‌گذاران به بیمه‌گر از بین می‌رود، بلکه می‌تواند برای بیمه‌گر تبعات حقوقی و قضایی نیز به دنبال داشته باشد.

ریسک‌های عملیاتی بیمه الکترونیک

این نوع از ریسک به خدمات رسانی غیرالکترونیکی (به عنوان مکمل خدمات الکترونیکی) به بیمه‌گذاران مربوط می‌گردد، مثل تحویل به موقع اسناد مربوط به قرارداد بیمه.  این خدمات ممکن است با تأخیر و یا ناقص انجام شود.  با گسترش موج واگذاری برخی از فعالیت‌های بیمه گران به پیمانکاران این نوع ریسک از اهمیت بیشتری برخوردار شده، زیرا با واگذاری این امور به پیمانکاران، عملا مدیریت این ریسک برای بیمه گران مشکل تر از قبل شده است.  ارائه خدمات بیمه الکترونیک، بدون اتخاذ تدابیر لازم جهت کاهش ریسک‌های فوق الذکر، می‌تواند موقعیت مالی و تجاری شرکت‌های بیمه را در بازار بیمه به خطر اندازد.

 

منبع: مقدمه ای بر بیمه الکترونیک؛ چالش ها و راهکارها؛ حمید ماجد، ۱۳۹۲

 

برچسب ها:
پیام بگذارید