نئو بیمه‌ها ، نئو اینشورنس‌ها و نئوبیمه‌گران چه موجوداتی هستند؟

نئو بیمه

مقاله زیر بخش‌هایی از یک مقاله واقعاً جالب از پل مورگنتالر از Commerz Ventures است. وی در مقاله اصلی خود مقایسه‌ای همه‌جانبه میان نئوبانک‌های و نئوبیمه‌گران انجام داده است. از آنجا که در این ترجمه، تنها شناسایی ویژگی‌های نئو بیمه‌گران مد نظر بوده است، تنها بخش‌هایی گنجانده شده که ما را به شناخت بیشتر نئوبیمه‌گران می‌رساند.

نئو بیمه‌ها در دل نئوبانک‌ها!

جدیدترین فعال در مجموعه دوره‌های جذب سرمایه که نئوبانک آلمانی N26 است، اخیراً اعلام کرده که با ارزش ۲٫۷ میلیارد دلار، ۳۰۰ میلیون دلار بودجه جمع کرده است. در همین حال، درباره رقیب او Revolut که مستقر در بریتانیا است، شایعه شده که مبلغ ۵۰۰ میلیون دلار از سرمایه‌گذاران از جمله Softbank جمع می‌کند و درست در اواخر سال ۲۰۱۸، مونزو (Monzo) (یکی دیگر از بازیکنان مستقر در انگلیس) از افزایش بیش از ۱۰۰ میلیون دلار خبر داده است. در تصور فعلی آن‌ها، هر سه استارتاپ فقط چهار سال سن دارند و با این وجود هرکدام از آن‌ها میلیارد‌ها دلار ارزش دارند. رفتن از وضعیت صفر یک استارتاپ به وضعیت یونیکورن در چنین مدت کوتاهی، از هر نظر دستاورد بسیار چشمگیری است. بنابراین، به نظر می‌رسد آن‌ها منتقدانی را که نسبت به پایداری مدل نئوبانک تردید داشته‌اند، سردرگم کرده‌اند.

در همین حال، موجود جدیدی از نژاد «Neo» به سرعت در حال ظهور است! و این بار در صنعت بیمه! این «نئواینشورنس‌ها» یا «بیمه‌های نوین» جوان تر هستند و بنابراین هنوز هم کمتر از همتایان خود که در حیطه بانکی‌اند، توجه عمومی را به خود جلب کرده‌اند. اما اگر به نشانه‌ها خوب توجه کنیم، متوجه می‌شویم که این روند ممکن است تغییر کند.

حالا این نئو اینشورنس‌ها دقیقاً چه جور موجوداتی هستند؟

ما بیمه‌های نئو یا نئواینشورنس‌ها را به عنوان شرکت‌هایی تعریف می‌کنیم که محصولات بیمه‌ای کاملاً دیجیتالی شده را به صورت انحصاری از طریق کانال‌های دیجیتال، با ارائه خدمات دیجیتال End-to-End به مصرف‌کنندگان یا صاحبان مشاغل ارائه می‌دهند. به طور معمول، این خدمات شامل موارد زیر است:

  • برآورد قیمت قرارداد، ایجاد الزام برای اجرای قرارداد و صدور قرارداد بیمه
  • مستند سازی و تایید گواهی بیمه
  • صدور صورت حساب الکترونیکی و پرداخت الکترونیک
  • مدیریت قراردادهای بیمه به صورت آنی از طریق اپلیکیشن تلفن همراه؛ این شامل تنظیم پوشش‌های بیمه‌ای قراردادهای موجود، خرید پوشش‌های اضافی، تغییر آدرس بیمه شده یا جزئیات پرداخت و غیره می‌شود.

نکته: یک نئوبیمه‌گذار ممکن است ریسک‌های بیمه‌ای را در مورد نظام‌ها و قوانین خود درنظربگیرد یا نگیرد. بیمه‌گرهای بزرگ مانند مونیخ ری ترازنامه خود را در اختیار آن دسته از نئوبیمه‌گرانی که ریسک نمی کنند، قرار می‌دهد.

سرمایه گذاری در نئوبیمه / نئواینشورنس

از دیدگاه مصرف‌کننده، نئوبیمه‌گران قرار ملاقات‌های کارگزاران، نامه ها، تماس‌های تلفنی و پرونده‌های کاغذی را با یک تجربه کاربری بیمه‌ای که کاملاً با محوریت همان اپلیکیشن است، جایگزین می‌کنند.

با این تعریف، فضای جدید در حال ظهور برای نئوبیمه‌گران در حال حاضر این استارتاپ‌ها را شامل می‌شود: لمونید (Lemonade)، گت‌سیف (GetSafe) و بیمه وان (One Insurance). از دید یک سرمایه‌گذار ریسک پذیر (VC) که روی سرمایه‌گذاری‌های فینتک و اینشورتک تمرکز دارد، یک سوال اساسی در این بین وجود دارد:

کدام مدل بهتری برای سرمایه‌گذاری است؟ نئوبیمه‌ها یا نئوبانک‌ها؟

از جنبه سرمایه‌گذاری، یک سرمایه‌گذار به دنبال استارتاپ‌هایی است که:

  • یک مشکل بزرگ وحل نشده را برای تعداد زیادی از افراد / مشتری حل کند.
  • به خاطر انجام این کار دریافتی خوبی داشته باشد.
  • در دستیابی به مشتری و اداره مقرون به صرفه عملیات توانمند باشند.

نئوبیمه‌گران ارزش افزوده‌ به اکوسیستم ارائه می‌کنند

به نظر می رسد برای ارزیابی نئوبیمه‌گران معیار «ارائه ارزش» اساسی تر است. نئوبیمه‌گران برای اولین بار در صنعت بیمه، مجموعه‌ای از محصولات کاملاً دیجیتالی را ارائه کرده‌اند و مشتریان خود را قادر ساخته‌اند تا تمام نیازهای بیمه‌ای خود را از طریق یک اپلیکیشن موبایل مدیریت کنند: با تولد نئوبیمه‌گران دیگر هیچ نامه آزاردهنده‌ای درباره عقب افتادن حق بیمه در صندوق پستی یا ایمیل مشتریان وجود نخواهد داشت. بازدیدهای ناخوشایند کارگزاران بیمه و گیرافتادن پشت تلفن گویای شرکت‌های بیمه برای کارهای خیلی فورس دیگر به پایان رسیده است! در مقایسه با پیشنهادهای کارگزاران بیمه (که بیمه‌گران مستقیم خوانده می‌شوند) و نیز خدماتی که «کارگزاران دیجیتالی» یا «اینشورتک‌ها» (که باید در خروجی کار، به فرایندهای کاغذی شرکای بیمه خود اعتماد کنند) ارائه می‌دهند، نئوبیمه‌گران یک قدم بزرگ جلوتر هستند.

نئوبیمه‌گران برای به دست آوردن پول تلاش می‌کنند یا برای تغییرشکل در صنعت

با در نظر گرفتن نئوبیمه‌گران، این بحث هنوز وجود دارد. عقیده عام این است که تجزیه و تحلیل داده‌های برتر، کلید تحول موفقیت‌آمیز در صنعت بیمه باشد و دقیقاً در اینجاست که نئوبیمه‌ها بزرگ‌ترین مزیت خود را دارند. نئوبیمه‌گران نقطه‌های اتصال دیجیتالی زیادی با مشتریان خود دارند و به همین دلیل، اطلاعات بیشتری در مورد مشتریان خود و با سرعت بسیار چشمگیرتری نسبت به بیمه گذاران سنتی کسب می‌کنند. این مزیت، امکان نوشتن ریسک های بیمه‌ای مبتنی بر یادگیری ماشین را فراهم می‌کند. این ویژگی، در واقع یک مزیت رقابتی اساسی برای نئوبیمه‌گران به حساب می‌آید.

کاربران و مشتریان نئوبیمه چه کسانی هستند؟

بیشتر مشتریان نئوبیمه‌گران، خریداران اولیه بیمه هستند یا بار اولشان است که بیمه می‌خرند. کاربران نئوبیمه‌ها به طور معمول بین ۲۰ تا ۳۵ سال سن دارند. آن‌ها بومیان دنیای دیجیتال هستند که برای اولین بار در زندگی خود نیاز به خرید بیمه‌نامه پیدا کرده‌اند! آن‌ها در این سن، اعتماد بیشتری نسبت به مشتریانی که برای اولین بار از بانکداری استفاده می‌کنند دارند، تا به تجربه کاربری والدین خود. به طور طبیعی، آن‌ها بیمه‌نامه‌های خود را به صورت دیجیتالی جستجو و خریداری می‌کنند. یک محصول و خدمات کاملاً دیجیتالی شده ذاتاً برای آن‌ها جذاب است و نئوبیمه‌گران به احتمال زیاد ارائه‌دهنده اصلی بیمه‌های آن‌ها خواهند بود.

ایجاد آگاهی و برندسازی می‌تواند دغدغه بعدی نئو بیمه‌گران باشد

نئوبیمه‌گران می‌توانند از قلاب‌های مستقیم برای دستیابی به مشتری استفاده کنند. جوانان به این موضوع آگاه اند که برخی از نقاط عطف در زندگی (مانند مستقل شدن و رفتن از خانه والدینشان، استخدام شدن و شروع کار و غیره) به معنای نیاز آن‌ها به بیمه است. این آگاهی قصد مشخصی برای خرید بیمه ایجاد می‌کند و این پاسخگویی به این نیاز به صورت آنلاین ظاهر می‌شود. البته نئوبیمه‌گران تنها کسانی نیستند که از این «تمایل به خرید آنلاین» استفاده می‌کنند. رقابت در این مرحله بسیار قوی است. با این حال، با یک محصول برتر که دقیقاً مورد هدف گروه خاصی از مشتریان قرار گرفته، برخی نیز به هزینه‌ خرید مشتری دست زده‌اند که در مقایسه با سایر بازیگران بازار به طور قابل ملاحظه ای کم تعداد هستند. با گذشت زمان، نئوبیمه‌گران نیز باید در ساخت برندهای معتبر سرمایه‌گذاری کنند. این تلاش‌ها برای برندسازی، باید بیشتر به سمت اولویت های نئوبیمه‌گران (برخلاف آگاهی عمومی) متمایل و هدفسازی شود.

درآمدهای راجع یا درآمدهای فعالیت محور

در مورد نئوبیمه‌گران، درآمدزایی اثربخشی بیشتری دارد. مشتریان یک قرارداد بیمه را امضا می‌کنند و یک بیمه می‌خرند و در فواصل منظم حق بیمه را پرداخت می‌کنند. اگر آن ها قرارداد خود را لغو نکنند، بیمه شان تمدید می‌شود. بنابراین، این حق بیمه‌ها درآمد قابل پیش‌بینی مکرری را تولید می‌کنند.

کار نئو بیمه‌گران جابه‌جا کردن پول است یا پرداختن به ادعاهای خسارت؟!

با توجه به اینکه نیازهای بیمه‌ای مصرف‌کنندگان تیپیکال در بازه سنی اواخر دهه ۲۰ و اوایل دهه ۳۰ زندگی (تشکیل خانواده، خرید ماشین، اجاره یا خرید خانه و غیره) افزایش می‌یابد، نئوبیمه‌گران فرصت آشکاری برای گسترش درآمد با هر یک از مشتریان دارند. برای استفاده از این فرصت، نئوبیمه‌گران با گذشت زمان به مدیریت بی‌نقص نقاط اتصال با مشتریان و ایجاد سطح بالایی از رضایت مشتری نیاز دارند.

قانون‌های رگولاتوری بالای سر نئوبیمه‌گران تا حد زیادی به مجوز آن‌ها بستگی دارد. با این حال، این قوانین حتی با مجوز بیمه‌گری خودشان، آنقدرها سنگین نیست. آن‌ها غالباً هدف فعالیت‌های پولشویی یا حملات هکرها نیستند. از این گذشته، نئوبیمه‌گران مشغول جابه‌جایی پول افراد نیستند، آن‌ها «فقط» داده‌های قراردادها را دراختیار دارند و مطالبات خسارت را پردازش می‌کنند.

 

منبع: medium

برچسب ها:
پیام بگذارید