اوراق سایدکار در صنعت بیمه

اوراق سایدکار

اوراق سایدکار : هم زمان با ارائه پوشش بیمه حوادث از سوی شرکت های بیمه، نیاز به بیمه اتکایی و تامین کمبود های ظرفتی بیمه نیز وجود دارد. برای پوشش بیمه ای همه حوادث و تامین اتکایی شرکت های بیمه، اوراق بهادار مرتبط با بیمه نیز طراحی شده است.

اوراق بیمه ای سایدکار

یکی از ابزارهای کارآمد و موثر برای حل مشکل ارتباط بین صنعت بیمه و بازار سرمایه استفاده از اوراق بیمه ای است. سه نوع پر کاربرد این اوراق شامل این موارد می شود:

  1. اوراق تضمین زیان صنعت
  2. اوراق سایدکار
  3. اوراق بلایای طبیعی

قدیمی ترین آن ها اوراق تضمین صنعت و جدیدترین آن ها سایدکار است که از نوآوری های پس از طوفان کاترینا است.

ساز و کار اوراق سایدکار

در این سازوکار، در واقع یک قرارداد بیمه اتکایی بین شرکت بیمه و یک نهاد واسط (شرکت سایدکار) منعقد می گردد و علاوه بر این دو، طرف سومی هم هست که همان سرمایه گذار در اوراق منتشر شده توسط سایدکار است.

تفاوت این اوراق با دیگر اوراق مرتبط با بیمه در این است که شرکت سایدکار باید مجوز انجام امور بیمه اتکایی را داشته باشد. برخلاف اوراق بلایای طبیعی که بر مبنای بیمه زیان اضافی عمل می کنند، در اینجا مبنای بیمه اتکایی، مشارکتی میباشد به معنای شرکت منتشر کننده اوراق یا همان سایدکار. ریسک بیمه نامه های یک شرکت بیمه خاص، در عوض دریافت بخشی از حق بیمه های دریافتی از آن بیمه نامه ها شریک می شود، سپس اقدام به انتشار اوراق و یا سهام عادی می کند که وجوه حاصل از این اوراق و نیز حق بیمه دریافتی از شرکت بیمه در یک حساب تضمینی سرمایه گذاری می شود .

خریداران این اوراق بازدهی حاصل از این سرمایه گذاری را دریافت خواهند کرد و درعوض اگر خسارتی برای شرکت بیمه به وقوع بپیوندد، باید سهمی از ریسک بیمه نامه ها که توسط سایدکار تضمین شده از محل اصل و فرع اوراق پرداخت شود .بر خلاف اوراق بلایای طبیعی لازم نیست که این اوراق حتماً برای حوادث فاجعه آمیر منتشر شوند که احتمال وقوع پایین ولی شدت خسارت زیادی دارند، بلکه برای تضمین زیان شرکت بیمه در بیمه نامه های عادی به کار می رود و طول عمر این اوراق دو یا سه سال است .همچنین خریداران این اوراق می توانند در مورد اوراق به مذاکره بپردازند و سهم خاصی از کسب و کار و بیمه نامه های شرکت بیمه یا بیمه اتکایی را برای بیشینه کردن سود در قرارداد مورد هدف قرار دهند.

شرکت سایدکار

سایدکار یک شرکت بیمه اتکایی است که بانی ایجاد آن یک یا چند شرکت بیمه و یا بیمه اتکایی است که دارای طول عمر محدود بوده و واسطه ای برای جمع آوری سرمایه برای پوشش ریسک های شرکت بانی و مشارکت درریسک های آن است. طبق تعریف دقیق تر که توسط شرکت A.M .Best مطرح شده است، بانی که اقدام به ایجاد و پذیره نویسی سایدکار می کند، نباید خود در آن سهامی داشته باشد زیرا هدف از ایجاد سایدکار انتقال ریسک به خارج از شرکت است و اگر بانی خود جزو سرمایه گذاران سایدکار باشد هدف محقق نخواهد شد.

ساز و کار شرکت سایدکار

ساز و کار شرکت سایدکار

بانی

بانی شرکت یا شرکت های بیمه و بیمه اتکایی است که شرکت سایدکار با پشتیبانی آن ها به وجود می آید. بانی اقدام به خرید پوشش بیمه ای از شرکت سایدکار می کند و تنها مشتری او و در واقع فلسفه وجودی شرکت سایدکار است  شرکت بیمه یا بیمه اتکایی که نقش بانی را ایفا می کند، مسئول تمام جنبه های مراحل بیمه گذاری، و تصفیه مطالبات بیمه گذاران است و یک کارمزد به عنوان حق خدمات از شرکت سایدکار بابت انجام این امور، دریافت خواهد کرد که میزان آن رابطه عکس با سودآوری شرکت سایدکار دارد.

سرمایه گذاران

سرمایه گذاران سومین بازیگران اصلی در این میان اند. این سرمایه گذاران در واقع سرمایه گذاران نهادی اند که حاضر به ریسک پذیری بالایی است؛ یعنی تنها سرمایه گذاران در این اوراق، به مانند اوراق بلایای طبیعی، نهادهای مالی هستند (و نه اشخاص) و می توانند نهادهایی چون صندوق های پوشش ریسک، بانک های سرمایه گذاری و صندوق های مشاع سرمایه گذاری باشند.

ارائه دهندگان خدمات

از آنجاکه یک شرکت سایدکار فاقد نیروی اداری و کارمند است، برای انجام خدماتی نظیر خدمات مدیریت شرکت، خدمات مدیریت مطالبات، خدمات سرمایه گذاری وجوه و مشاوره های قانونی اقدام به برون سپاری این خدمات و در واقع خرید آن ها از شرکت های ارائه کننده این خدمات می کند.

قرارداد بین سایدکار و بانی

بین بانی و شرکت سایدکار دو نوع رابطه وجود دارد: اولاً بانی مشتری انحصاری شرکت سایدکار به عنوان بیمه گذار اتکایی است و ثانیاً ارائه کننده خدمات به شرکت سایدکار است. بانی به عنوان مشتری سایدکار، اقدام به خرید پوشش بیمه ای برای بیمه نامه هایی که منعقد کرده است نموده و در واقع بخشی از ریسک این بیمه نامه ها را واگذار می کند. این نحوه واگذاری به شکل مشارکتی است؛ یعنی شرکت سایدکار اقدام به مشارکت در ریسک برخی از بیمه نامه های خاص نموده و به مقدار متناسب بخشی از حق بیمه را دریافت می کند، درصد و میزان این حق بیمه اتکایی ارتباط مستقیم با نرخ بیمه اتکایی بازار بیمه خواهد داشت. در قراردادی دیگر، بانی به عنوان تأمین کننده خدمات شرکت سایدکار، اموری مانند پذیره نویسی بیمه نامه ها، مدیریت مطالبات و ادعاها و مدیریت عمومی شرکت سایدکار را در مقابل دریافت کارمزدهای متناسب انجام می دهد.

قراردادهای بین سرمایه گذاران و سایدکار

سرمایه گذاران که همان نهادهای مالی هستند از دو طریق اقدام به تأمین مالی شرکت سایدکار می کنند: اولاً از طریق خرید غیرمستقیم سهام عادی و ممتاز این شرکت، یعنی از طریق خریداری سهام یک شرکت هلدینگ که مالکیت کامل سایدکار را دار. یا اینکه از طریق خریداری اوراقی که خود شرکت سایدکار منتشر می کند یعنی تأمین مالی شرکت سایدکار از طریق بدهی (و یا اینکه بانک ها مستقیماً به آن وام می دهند. شرکت سایدکار پول ها و وجوهی را که از تأمین مالی از طریق سهام و بدهی و نیز حق بیمه های دریافتی از بانی به دست آورده، نزد یک امین در یک حساب تضمینی که به آن بهره تعلق میگیرد سرمایه گذاری می کند. شرکت بانی طبق قرارداد در مواقع تحمل زیان های بیمه ای نسبت به برداشت آن اولویت خواهد داشت و مازاد آن نیز به صورت اصل و فرع بدهی یا سود تقسیمی سهام، بین سرمایه گذاران تقسیم می شود. قراردادهای دیگری نیز بین سایدکار و شرکت های تأمین خدمات، برای تأمین خدمات مختلف بیمه ای منعقد می گردد که کارمزد آن پرداخت می شود.

نتیجه گیری

اوراق سایدکار از نوآوری های جدید بازارهای سرمایه و صنعت بیمه است. اوراق سایدکار علاوه بر این که قادرند ظرفیت بیمه و بیمه اتکایی را در مقابل حوادث فاجعه آمیز افزایش دهند و از ورشکستگی شرکت های بیمه ای در هنگام وقوع این حوادث جلوگیری کنند، به دلیل همبستگی پایین بازدهی آن با بازدهی کلی بازار سرمایه و نیز پایین بودن ریسک اعتباری و ریسک نرخ بهره این اوراق، می توان از آن ها برای متنوع سازی پرتفوی سرمایه گذاری نهادهای مالی بهره گرفت.

به عبارت دیگر دارندگان این اوراق به صورت مشترک بیمه اتکایی را عهده دار می شوند. با فروش صکوک مشارکت بیمه ای رابطه وکیل و موکل بین ناشر و خریدار اوراق برقرار می شود. انتقال اوراق به رابطه وکالت بین دارندگان اوراق و ناشر خدشه وارد نمی کند و این رابطه تا سررسید اوراق بین آن ها برقرار است. بنابراین این اوراق قابلیت معامله در بازارهای ثانویه را دارند. امکان ایجاد شرکت های سایدکار و انتشار اوراق آن ها از نظر قوانین و مقررات موجود در کشور و نیز بستر بازار سرمایه و صنعت بیمه، از جمله مسائلی هستند که می توانند موضوع تحقیقات آتی در این زمینه باشند.

 

منبع: اوراق بهادار سایدکار ابزاری نوین جهت انتقال ریسک شرکت های بیمه به بازار سرمایه؛ گلشن احسان فر

برچسب ها:
پیام بگذارید