ارزیابی توانگری شرکت های بیمه با سیستم IRIS

ارزیابی توانگری مالی شرکت های بیمه

ارزیابی توانگری شرکت های بیمه

شرکت بیمه زمانی با عدم توانگری مواجه می شود که گرچه همه دارایی هایش فروخته شده، هنوز خسارت های دیگری باقی مانده اند که پرداخت نشده اند. انتقاد اساسی به استفاده از ارزش های حسابداری این است که امکان دارد در زمان انحلال شرکت، ارزش واقعی دارایی ها و بدهی های شرکت کاملا متفاوت باشد. سیستم اطلاع رسانی تنظیم بازار بیمه (IRIS) را انجمن ملی  ناظران امور بیمه ای NAIC به عنوان روشی برای ارزیابی قدرت مالی شرکت های بیمه ای که در آمریکا فعالیت می کنند، طراحی کرد و توسعه داد.

سیستم هشدار سریع IRIS ، توانگری شرکت های بیمه را ارزیابی می کند

IRIS یک سیستم رایانه ای برای تجزیه و تحلیل صورت های سالیانه است که شرکت های بیمه مجبورند به نهادهای نظارتی و ایالتی ارائه کنند. این سیستم، مبانی نسخه اصلی اش، یعنی سیستم هشدار قبلی را که در دهه ۱۹۷۰ اجراشد، پیگیری می کند. از سال ۱۹۷۵ به بعد، دو دسته آزمون مجزا، ولی مشابه برای شرکت های بیمه زندگی و شرکت های بیمه اموال و حوادث مورد استفاده قرار گرفته و از ۱۲ نسبت نیز برای ارزیابی شرایط مالی شرکت های بیمه زندگی و درمان استفاده شده است. نسبت های یازده گانه آزمون هایی را که به صورت درصد برای یک شرکت بیمه اموال و حوادث محاسبه کرده شده اند، در حدول زیر نشان داده شده است:

 

سیستم IRIS – (برای بیمه اموال و حوادث)

ارزیابی توانگری مالی شرکت های بیمه

 

آزمون های ارزیابی توانگری شرکت های بیمه

این نسبت ها معمولا به چهار گروه تقسیم می شوند:

  1. آزمون های کلی (نسبت حق بیمه به مازاد، تغییر در صدور بیمه نامه، کمک به مازاد از طریق بیمه اتکایی)
  2. آزمون های سودآوری (نتایج عملیات بیمه گری در دو سال، بازده سرمایه گذاری، تغییر در مازاد)
  3. آزمون های نقدینگی ( نسبت بدهی ها به دارایی های نقدی، نسبت مانده حساب نمایندگان به مازاد)
  4. آزمون های ذخیره (نسبت توسعه ذخایر به مازاد و نسبت برآورد کسری ذخیره جاری به مازاد)

نکته های مورد توجه در نسبت های توانگری

هر تحلیل گر مالی باید این نسبت ها را از این نظر که آیا مقادیر ارزش های شرکت از اندازه های معمولی بیشتر است و اینکه آیا بعضی از این ارزش ها نسبت به این اندازه ها تغییر کرده اند، بررسی کند. اگر افزایش زیادی در صدور بیمه نامه ها (نسبت ۲) با نسبت پایین و معقول حق بیمه به مازاد (نسبت ۱)، ذخیره سازی کافی (نسبت های ۹ و ۱۰)، عملکرد سود آور (نسبت ۴) همراه شود، افزایش صدور در بیمه نامه ها معمولاً مشکلاتی را که توانگری شرکت را می تواند تهدید کند، نشان نمی دهد.

افزایش چشمگیر در صدور بیمه نامه های خالص (نسبت ۲) در مقایسه با صدور بیمه نامه های ناخالص، ممکن است نشان دهنده افزایش در مبلغ نگهداشت شرکت به حساب خود شرکت باشد. در زمانی که تعداد بیمه نامه ها به شدت افزایش می یابد، احتمالا باید به وضعیت نقدینگی شرکت توجه کرد. عوامل مهم دیگری نیز باید در تحلیل مورد توجه قرار گیرند: تغییر در تحلیل محصولات بیمه ای (توزیع انواع فعالیت های بیمه ای بر اساس رشته بیمه ای در پورتفوی) و تغییر در ترکیب دارایی ها (توزیع دارایی ها در پورتفوی سرمایه گذاری).

قبل از سال ۱۹۷۸، آزمون های عملکرد مدیریت نیز به این فهرست اضافه شدند. نسبت پوشش سود سهام، دیدگاه ویژه ای در زمینه کنترل عمومی و کارایی مدیریت فراهم می آورد. در مورد شناسایی شرکت هایی که لازم است دقیق تر رسیدگی شوند و تحلیل مالی عمیق تری روی آن ها صورت گیرد، تغییر مدیریت یا تغییر در کنترل نیز باید مد نظر قرار گیرد.

سیستم تحلیل مالی و توانگری FAST

سیستم تحلیل مالی و پیگیری توانگری FAST به مراتب توسعه یافته تر از سیستم IRIS است که شامل روش های جدید تعیین و تشخیص توانگری است. FAST شامل یک رشته نسبت مالی نیز هست که این نسبت ها بر اطلاعات موجود در صورت های سالانه شرکت های بیمه مبتنی هستند. این سیستم برای درجات مختلف نتایج نسبت ها، ارزش های مختلفی را اختصاص می دهد. از امتیاز تجمعی شرکت نیز برای اولویت بندی در تحلیل بعدی استفاده می شود.

 

منبع: مبانی نظری و عملی بیمه، ژان فرانسوا اوترویل، همتی و دهقانی؛ پژوهشکده بیمه مرکزی، تهران، ۱۳۸۸

برچسب ها:
پیام بگذارید