بیمه اعتباری ؛ شرایط و تعهدات

بیمه اعتباری

منظور از «اعتبار» ظرفیت بدهی یک مشتری است که از طرف بنگاه ها اقتصادی در قبال ارائه کالا و خدمات یا بانک ها و مؤسسات مالی و اعتباری که مجوز بانک مرکزی را دارند، به صورت تسهیلات مالی در اختیار مشتریان قرار گرفته است. مطالبات ناشی از این فعالیت ها در معرض ریسک عدم بازپرداخت قرار می گیرند.

بیمه اعتباری را برای چه کسانی می توان صادر کرد؟

شرکت های بیمه موظف اند قراردادهای بیمه اعتباری را به صورت گروهی و فقط با اشخاص زیر منعقد کنند:

  1. بانک ها و موسسه های اعتبار و دیگر اشخاص حقوقی، ارائه کننده خدمات مالی و عملیات شبه بانکی (مانند عرضه و تقاضای وجوه و اعتبار، دریافت سپرده و ودیعه و موارد مشابه، اعطای وام و تسهیلات و صدور کارت اعتباری) مشروط بر آن که برای فعالیت خود از بانک مرکزی مجوز این فعالیت ها را گرفته باشند.
  2. بنگاه های اقتصادی که کالا را به صورت غیرنقدی می فروشند.
  3. موسسات دولتی یا وابسته به دولت یا نهادهای عمومی غیردولتی که بر اساس ضوابط مربوط، مجاز به اعطای وام و تسهیلات به دیگر اشخاص هستند.

بیمه اعتباری چه شرایطی دارد؟

  • بیمه گذار باید برای مجموع اعتبار اعطایی در بخش خاصی از فعالیت و تمام اعتبار گیرندگان آن بخش تقاضای بیمه کند. تقاضای بیمه گذار در صورتی پذیرفته می شود که تعداد اعتبار گیرندگان وی در طول یک سال بیشتر از ۲۵ شخص حقیقی و یا حقوقی باشد.
  • اعتباراتی مشمول این آیین نامه قرار می گیرند که دوره بازپرداخت آن ها بیشتر از ۵ سال نباشد.
  • شرکت بیمه پس از قبول یا پرداخت خسارت می تواند برای بازیافت خسارت پرداخت شده به اعتبار گیرنده یا ضامن وی مراجعه کند. بیمه گذار موظف است همه تضمین های اخذ شده و یا وثایق مربوطه را در اختیار شرکت بیمه قرار دهد و حقوق خود نسبت به استفاده از آن ها را به شرکت بیمه منتقل کند. شرکت بیمه موظف است پس از تامین مطالبات خود، ما به التفاوت را به بیمه گذار بازگرداند.
  • بیمه اعتبار فروش اقساطی یا اجاره به شرط تملیک، برای مواردی مجاز است که موضوع فروش یا اجازه به اندازه ارزش روز آن و برای طول دوره بازپرداخت اقساط یا اجاره، تحت پوشش بیمه های رایج برای حوادثی که آن را تهدید می کند قرار گیرد.
  • بیمه مرکزی ایران هر سال سقف پوشش بیمه ای را برای اشخاص حقیقی و حقوقی متناسب با شاخص قیمت خرده فروشی تعییر می کند.

بیمه اعتباری چه وظایفی برای بیمه گر تعریف کرده؟

شرکت های بیمه باید در قراردادهای بیمه اعتبارریال بیمه گذار را مکلف به انجام موارد زیر کنند:

  1. قبل از اعطای اعتبار، سابقه و وضعیت مالی اعتبار گیرنده را ارزیابی کنند و از توانایی مالی و حسن سابقه وی در بازپرداخت اعتبار اعطایی اطمینان یابند.
  2. از هر اعتبار گیرنده حداقل معادل ۱۲۰ درصد مجموع اعتبار اعطایی و کارمزد متعلقه تضمین معتبر یا وثیقه اخذ کنند و یا حسب مورد، موضوع مورد معامله را در رهن یا مالکین خود نگه دارند.
  3. برای مجموع اعتبار اعطایی در بخش خاصی از فعالیت و تمام اعتبار گیرندگان آن بخش، تقاضای بیمه نماید. تقاضای بیمه گذار در صورتی پذیرفته می شود که تعداد اعتبارات اعطایی در طول یک سال بیشتر از ۲۵ مورد باشد.
  4. در مورد فروش اقساطی یا اجاره به شرط تملیک، حداقل ۲۰ درصد ارزش موضوع مورد معامله را به صورت نقدی از اعتبار گیرنده دریافت کنند.
  5. در قراردادهای گروهی فروش اقساطی تعداد دفعات فروش در هر سال نباید کمتر از ۲۵ مورد باشد.

میزان تعهد بیمه گر در بیمه اعتباری

  • حداکثر تعهد شرکت بیمه معادل ۷۵ درصد مجموع اعتبار اعطایی و کارمزد متعلقه خواهد بود و ۲۵ درصد سهم بیمه گذار قابل بیمه نخواهد بود.
  • البته در مواردی که وثیقه ملکی یا سند ملکی یا اسناد مالی تضمین شده توسط دولت یا بانک مرکزی در رهن بیمه گذار قرار گیرد، سهم بیمه گذار از خسارت تا ۱۵ درصد قابل کاهش است.
  • اگر به دلیل وقایعی مانند جنگ، شورش، بحران اقتصادی، بلایای طبیعی و یا شرایط فورس ماژور، بخش قابل توجهی از اعتبار گیرندگان (به تشخیص شورای عالی بیمه) نتوانند بدهی یا قسط خود را بپردازند، بیمه گر تعهدی نسبت به جبران خسارت نخواهد داشت.

 

منبع: بیمه های اعتباری و طرح های خاص؛ پژوهشکده بیمه

برچسب ها:
پیام بگذارید