خرید بیمه عمر یا سرمایه گذاری در بانک

بیمه عمر یا سرمایه گذاری

سال ۱۳۸۷در طرحی به نام « بررسی عوامل کمی وکیفی مؤثر بر تقاضای بیمه عمر و راهکارهای توسعه و گسترش نفوذ آن در صنعت بیمه کشور» عواملی برای عدم رشد بیمه‌های عمر در کشور ذکر شد و آن عوامل را به پنج دسته کلی، عوامل ساختاری، عوامل اقتصادی، عوامل فرهنگی و آموزشی و اجتماعی، به عوامل مربوط به شرکت‌های بیمه و عواملی مربوط به دولت و سیاستگذاری هایش تقسیم  شد. در توضیح عوامل اقتصادی به موانعی که در راه توسعه بیمه عمر کشور قرار دارد پرداخته شد؛ این عوامل شامل تورم، بیکاری و فقر، سطح پایین درآمد، بار تکفل، عدم وجود رقابت در بیمه‌های سنتی هستند.

همچنین در طرح ذکر شده با سه نرخ سود ثابت ۱۳ و ۱۶ و ۱۷درصد برای اصل و سود سپرده، سرمایه‌گذاری در بانک، با سرمایه‌گذاری در بیمه مقایسه شده است، که در آن، به عنوان مثال برای مرد ۳۵ ساله، با نرخ سود ثابت ۱۳درصد، عواید بیمه عمر به مدت ۱۵ سال به صورت جزئی، از عواید سرمایه‌گذاری در بانک به صرفه‌تر است.

اما بعد از آن عواید سرمایه‌گذاری در بیمه به طور چشم‌گیری از عواید سرمایه‌گذاری در بیمه بیشتر می‌شود. از سویی دیگر با بررسی‌هایی، سرمایه‌گذاری در بیمه عمر و پس‌انداز را با یک سرمایه‌گذاری بلندمدت با نرخ ۱۷درصد، مقایسه می‌شود. در آن پس از گذشتن ۱۰ سال از انعقاد قرارداد، عواید سرمایه‌گذاری بیمه عمر به‌صورت بسیار جزئی از سرمایه‌گذاری بلندمدت جلوتر است. اما بعد از گذشت این مدت زمان، عواید سرمایه‌گذاری بلند‌مدت، به میزان قابل توجهی از قرارداد بیمه عمر جلوتر است. در آخرین بررسی‌، سرمایه‌گذاری بلندمدت با سود ثابت ۱۶درصد، را با عواید بیمه عمر مقایسه می‌کند، که در این بررسی برای تمامی سنوات، عواید سرمایه‌گذاری بلندمدت در سطح بالاتری از سرمایه‌گذاری بیمه عمر قرار دارد.

شیدایی راد در سال ۱۳۷۷در پایان‌نامه‌اش به این نتیجه رسیده است؛ که سود پرداختی شرکت‌های بیمه در قالب سرمایه‌‌های عمر، در مقایسه با سود بانکی در قراردادهای بیمه‌عمر سنتی کمتر است، زیرا زمینه‌هایی که شرکت بیمه به اجبار دولت برای سرمایه‌گذاری انتخاب می‌کند؛ بازده مناسبی ندارد، در حالی که در نظام بانکی و در مقایسه با بیمه، پیشرفت‌های چشمگیری داشته و در بین مردم شناخته شده و مورد اعتماد است و همین‌طور بالاترین نرخ سود بانک‌ها نسبت به سود محاسبه‌شده در سرمایه‌های بیمه باعث می‌شود که پس‌انداز یا سرمایه‌گذاری در بانک‌ها برای مردم وسوسه انگیزتر و قابل توجه‌تر باشد.

باتوجه به نتایج حاصل از بررسی های بالا، می‌توان گفت افرادی که تمایل به پس‌انداز دارند بانک، پاسخ‌گوی مناسبی برای نیازشان نیست، اما بیمه می‌تواند خدمات بیشتر و قابل توجه تری، ارائه دهد و نیز افرادی که قصد پوشش ریسک فوت را دارند، بیمه، گزینه مناسبی برای انتخاب است.

مزایای سرمایه گذاری در بیمه نسبت به بانک

قابل ذکر است که بیمه نسبت به بانک مزایای دیگری هم دارد که در ادامه به آن اشاره می‌کنیم:

*پس از فوت بیمه‌گذار، بیمه بدون انجام هیچ‌گونه انحصار وراثتی و کسر مالیاتی پس از بررسی‌های پزشک معالج، سرمایه مورد نظر را بدون دخالت سازمان‌های دیگر، به افراد معرفی‌شده توسط بیمه‌گذار یا ذینفعان پرداخت می کند، که این افراد به صورت کاملا اختیاری توسط بیمه‌گذار تعیین می‌شود. اما درسپرده بانکی، پس از فوت شخص، تا قبل از انجام انحصار وراثت و کسر مالیات و سایر مراحل قانونی و اداری، بانک اجازه ارائه هیچ خدماتی به خانواده شخص متوفیرا ندارد.

* بیمه‌های عمری که ریسک خطر فوت را تحت پوشش قرار می‌دهند؛ علاوه بر پوشش فوت، خدمات درمان تکمیلی بیماریهای خاص را نیز ارائه می‌دهند، در صورتی که سرمایه‌گذاری در بانک برای درمان، خدماتی ارائه نمی‌دهد.

* بیمه‌های عمر در صورت فوت شخص به علت حادثه، مبلغ خطر فوت به علت حادثه و مبلغ خطر فوت معمولی را در اختیار افراد معرفی شده توسط بیمه‌گذار و یا ذینفعان قرار می‌دهند.

*بیمه‌گذارانی که قصد تمدید قرارداد را ندارند می‌توانند بیمه‌نامه را باز خرید کرده و از سود تضمینی شرکت استفاده نمایند ولی در سپرده بانکی در صورت انصراف و گرفتن پول توسط سرمایه‌گذار قبل از موعد سررسید قرارداد، درصد نرخ سود، کمتر از درصد نرخ سود تضمینی حساب شده و از اصل مبلغ سرمایه‌گذاری شده کسر و به شخص سرمایه‌گذار تحویل داده می‌شود.

منبع : تازه‌های جهان بیمه

برچسب ها:
پیام بگذارید